Dünya Gazetesi yazarı Naki Bakır’ın OECD kira endekslerinden derlediği son veriler, Türkiye’deki kira artışlarının küresel ortalamayla kıyaslanamayacak bir "uçuruma" ulaştığını gözler önüne seriyor. Veriler, kirada oturmanın artık bir temel ihtiyaçtan ziyade adeta bir “lüks tüketim” haline geldiğini kanıtlıyor.
10 Yılda %1.457 Artış: OECD ile Aradaki Dev Uçurum
Analizde en dikkat çekici bölüm, 2015-2025 yıllarını kapsayan son on yıllık periyot oldu. Bu dönemde Türkiye’deki kiracıların omuzlarındaki yük, dünyanın geri kalanıyla kıyaslandığında dramatik bir tablo ortaya koyuyor:
OECD Ortalaması: Son 10 yılda kira artış oranı ortalama %48,9 seviyesinde kaldı.
Türkiye: Aynı dönemde kira fiyatları tam %1.457,7 oranında devasa bir artış gösterdi.
Bu rakamlar, Türkiye’deki kira enflasyonunun sadece yerel bir sorun değil, küresel ölçekte eşi benzeri görülmemiş bir kopuş olduğunu gösteriyor.
Tavan Fiyat Çözüm Değil: Barınma Reformu Şart
Naki Bakır, analizinde kira krizinin sadece yasal sınırlandırmalar veya kira artış oranlarına getirilen geçici tavan fiyat uygulamalarıyla çözülemeyeceğine vurgu yapıyor. Sorunun kökten çözümü için palyatif tedbirler yerine yapısal adımların eş zamanlı atılması gerektiği belirtiliyor.
Bakır’a göre krizden çıkışın üç ana sütunu şunlar:
Enflasyonla Kararlı Mücadele: Fiyat istikrarı sağlanmadan kira artışlarının dizginlenmesi imkansız görünüyor.
Konut Arzının Hızla Artırılması: Artan talebe karşılık yeni konut üretiminin teşvik edilmesi gerekiyor.
Kalıcı Barınma Reformu: Kapsamlı, uzun vadeli ve sosyal devlet anlayışına uygun bir barınma paketinin hayata geçirilmesi zorunlu hale gelmiş durumda.