2003 yılında Ankara Kavaklıdere’de broker olarak bu yola çıktığımda, adımız TBK’ya göre “tellal” idi. Sonra “simsar” olduk, 2018’de ise “Sorumlu Emlak Müşaviri” unvanını aldık.
Mesleğimizin adı değişti, yönetmeliklerimiz geldi ama maalesef toplumdaki o eski “emlakçı” algısını kırmak hala en büyük mücadelemiz. Kaliteli hizmetin kıymetini bilenler dışında, meslek kanunumuz çıkmadığı sürece bu algı sancısı devam edecek gibi görünüyor.
Gelelim asıl konumuza: Hizmet Bedeli (Komisyon) Karmaşası!
Yıllarca satıcıdan %3, alıcıdan %3 alarak çalıştık. Hatırlarsınız, bir dönem Ankara’da bu oranlar yargıya bile taşınmıştı. Sonuçta gelinen noktada durum şu:
Taşınmaz Ticareti Yönetmeliği (2018): Tüketici statüsündeki alım-satımlarda (ev, aile konutu vb.) sınır net: Satıcıdan %2 + KDV, Alıcıdan %2 + KDV.
Türk Borçlar Kanunu Madde 525 (Uzman Simsarlık): İşte burası işin profesyonellik boyutu! Eğer taraflar tacir ise ve işlem ticari/iktisadi bir amaç taşıyorsa; sözleşme serbestliği devreye girer.
Aşırı yararlanma (gabbin) ve dürüstlük kuralına aykırı bir dengesizlik yaratmamak kaydıyla, taraflar hizmet bedelini diledikleri oranda belirleyebilirler. Yani; kaliteli ve uzmanlaşmış bir hizmetin bedeli, tarafların rızasıyla %3 de olur, %5 de. Yeter ki hukuki zemin doğru kurulsun.