Son yıllarda fahiş kira artışları ve tahliye davaları gayrimenkul gündeminin en sıcak başlığı olmaya devam ederken, yargıdan kiracı lehine emsal niteliğinde bir haber geldi. Sözleşmede yer alan küçük bir kelime oyunu veya eksik ifade, bu kez ev sahibinin aleyhine sonuçlandı.
TÜFE Ortalaması İfadesi Geçersiz Sayıldı
Dava konusu olayda ev sahibi, kira sözleşmesinde yer alan “Kiracı, sözleşme bitiminde kira bedelini TÜFE ortalamasına göre artırmayı kabul eder” maddesine dayanarak kira farkı alacağı iddiasıyla icra takibi başlattı. Ancak kiracı, sözleşmedeki bu ifadenin net olmadığını, hangi ayın veya hangi dönemin TÜFE ortalamasının baz alınacağının belirtilmediğini savunarak itiraz etti.
Dosyayı inceleyen yerel mahkeme ve ardından süreci değerlendiren yüksek yargı, kira artış oranının somut ve hesaplanabilir olması gerektiğine dikkat çekti. Mahkeme, “TÜFE ortalaması” ifadesinin ucu açık ve belirsiz olduğuna hükmederek, kiracının eksik ödeme yaptığı iddiasını yerinde bulmadı.
Sözleşme Yazarken Bu Detaylara Dikkat!
Gayrimenkul uzmanları ve hukukçular, bu kararın ardından kira sözleşmesi hazırlarken çok daha dikkatli olunması gerektiği konusunda uyarıyor. Sadece “TÜFE” veya “TÜFE ortalaması” yazmak yerine; “On iki aylık ortalamalara göre değişim oranı” gibi net ve yasaya (TBK 344. Madde) uygun ifadelerin kullanılması şart.
Kiracılar İçin Ne Anlama Geliyor?
Bu karar, özellikle eski sözleşmelerinde artış oranı net belirlenmemiş kiracılar için koruyucu bir kalkan oluşturuyor. Belirsiz ifadeler içeren sözleşmelerde, kiracıya “fahiş” veya “hatalı” hesaplanan zam oranlarının dayatılamayacağı bir kez daha tescillenmiş oldu.
