Okuyucumun sorusu, belli yaşın üzerindekiler için çekilmez bir durum. Sanki bu memlekette 65 yaş üstü vatandaşa, hayat hakkı yok.
Bu konuda ilk yanıtım değil, daha önceleri de yazdım. Ancak gerçekten bu husus çok rahatsız edici bir hal aldı. Bu nedenle sıkılmadan tekrar yazıyorum ve yazacağım.
Değerli okuyucularım, hukuki bir iş yapacak olanın yaşına bakılmadan işlem yapılır. Bir tek 18 yaşın altındakiler için bazı hukuki işlemler yapılmaz.
Bunları ‘bazı hukuki işlemler’ diye sınırlıyorum. Bu, marketten alışveriş gibi günlük işlerin sınırlaması değil, daha geniş hakları ilgilendiren hususlardır.
18’in üzerindeki yaşlar için bir sınırlama yoktur. Sınırlama her yaş için akıl sağlığının bulunmadığı olaylardır. Bu da her olayda bir doktor raporunu gerektirmez.
Sadece normal insan gözü ile anlaşılabilecek akıl sağlığı problemi gözlemlendiğinde, doktor raporu talep edilir.
Bunun dışında mesela noterin karşısına gelmiş 90 yaşında biri, günün tarihini biliyorsa, isteklerini makul seviyede anlatabiliyor ve makul sohbetler yapıyorsa, sırf 90 yaşında olduğu için ondan doktor raporu istenmez. Hukukta böyle bir mecburiyeti öngören yasa maddesi yoktur.
Sırf bu nedenle görevini yapmayan noter bence tazminatı gerektirecek şekilde sorumludur. İşlemi yapılmayan kişi, noterden bu nedenle işleminin yapmadığına dair yazılı belge istesin.
Biliyorum, vermeyecekler ama ısrarcı olunması lazım. Zira 65 yaş üstü vatandaşların çektiği artık yeter.
Her olayda bir hastaneye koşup gidip doktor raporu almak kolay mı? Memlekette 65 yaş üstü vatandaşlar da eşit haklara sahip olarak yaşayacaklardır.
Okuyucumdan istenen belgenin (akıl sağlığı konusunda açık bir problemi olmadığı sürece) hukukta yeri yoktur.
Görevini yerine getirmeyen kimse kabahat işlemektedir. Böyle bir mecburiyet olsa biz 65 yaşını geçen avukatlar, her gün hastaneye koşup önce doktor raporu alıp sonra adliyeye gidip duruşmaya girmemiz gibi absürt bir durumla karşılaşırız.
